" Ben onlarda, sen bende olmak üzere tam bir birlik içinde
bulunsunlar ki, dünya beni senin gönderdiğini, beni sevdiğin
gibi onları da sevdiğini anlasın."
Yuhanna 17: 23
Aşağıda uzun bir süredir var olan Kutsal Kitap öğretisi ve
ortak idealleri, bize şimdiye kadar ki yolculuğumuzda çok
iyi yol göstermiştir. Bu bildiriler en yüksek tarihsel
Hıristiyan temeliyle başlar ve Mesih'te iyi bir şekilde
birleşmek için uzun zamandır güdülen ortak amacımızla devam
eder.
Tanrı: Baba, Oğul ve Kutsa Ruh
Gökyüzünü ve yeryüzünü yaratan ve insanlığa hayat nefesini
üfleyen Tanrı'ya iman ediyoruz ve yaşamlarımızı teslim
ediyoruz. Tüm varlığa konuşan Tanrı'ya tapınıyoruz ve O'nu
övüyoruz. Bizi günahlarımızdan kurtarmak için haçta ölen
Oğul, İsa Mesih'e tapınıyor ve O'nu övüyoruz. Kurtuluşumuzun
mührü olan Kutsal Ruh'a tapınıyoruz ve o'nu övüyoruz.
1. Ebedi amacımız, Tanrı'yı tanımak ve
Tanrı olarak O'nu yüceltmek ve yaşamlarımızı ışık etmek ki
başkaları bu ışıkla Tanrı'yı görebilsin. Adanmışlığımız ve
temel bağımlılığımız, her şeyin üzerinde, her şeyde ve her
şey aracılığıyla olan Baba'ya, Rab ve Mesih ilan edilen Oğul
İsa'ya ve içimizde yaşayan ve günahkar doğamızın üstesinden
gelmede bize yetki veren Kutsal Ruh'adır.(
Elçilerin İşleri 2:22-36,
Romalılar 8:12-28 )
2. İmanımızın köşe taşı Mesih'e olan
inancımızdır. İnancımızdaki sahip olduğumuz her değerli şey
O'nun sözlerinden ve yaşam yolundan kaynaklanır. (
Yuhanna 3:16, 12:47-48,
1.Yuhanna 2:5-6 )
3. Kutsal Kitap, Tanrı esini ve O'nun kusursuz
sözüdür. Kutsal Kitap ona büyük saygı duyulduğunda,
üzerinde çalışıldığında, vaaz edildiğinde ve itaat
edildiğinde o keskindir, güçlüdür, etkindir, meydan okur,
gizli şeyleri açığa kavuşturur ve teşvik eder. Çünkü o
yaratıcıdan gelmiştir ve bu yüzden bütün nesiller için
geçerlidir. ( 1. Timoteos 4:13, 2.
Timoteos 3:16-17, 4:1-5,
İbranililer 4:12-13 )
Müjde: Tanrı'nın İşi
Hıristiyan inancının en önemli olayı Fısıh bayramı ve
Pentikost zamanı arasında İncil'in sonunda, ilk işler
aracılığıyla meydana geldi. Günahsız Tanrı Kuzusunun ölümü,
gömülüşü ve dirilişi imanımızın özüdür. Mısırdan Çıkış
kitabının ilk yirmi bölümü Yahudiler için ne demekse, (
Tanrı onları kurtardığında ve yasaları duymaları için Sina
dağına getirdiğinde ) Yeruşalim'de olan olaylar da
öğrenciler için öyleydi. Birçok kişi, kefaretin ödenmesine,
Mesih'in göğe yükselişine (hem Rab hem de Mesih olarak)
gözleriyle tanık oldu ve bu vaadin herkes için hatta O'ndan
çok uzakta olanlar için bile olduğunu duydular.
4. Kurtuluşumuz bütünüyle Tanrı'nın
işidir. Kendi işlerimizle değil, O'nun merhameti ve lütfuyla
sağlanmış bir kurtuluş. Tanrı'nın bu işleyişi, müjdeyi
duyanları ona iman edenleri ve itaat edenleri Tanrı'nın
gücüne imanları aracılığıyla Mesih'te vaftiz aracılığıyla
kurtarır ve ölüme kadar imanda kalanlarla beraberdir. (
Romalılar 2:7, Elçilerin İşleri
2:22-37, Efesliler 2:8-10,
Koleseliler 2:12, İbranililer
10:32-39, Yakup 1:12 )
5. Yeryüzündeki görevimiz, Yüce göreve her
üyenin katılımıyla dünyanın her tarafına Mesih İsa'nın
müjdesini yayarak "kayıp olan kişileri aramayı ve
kurtarmayı" içerir. Bu görevi yerine getirirken tanıklığımız
Mesih'e benzer bir yaşamda dünyanın her tarafındaki diğer
Hıristiyanları ve kiliseleri iyi eylemler yaparak
desteklemekte ve teşvik etmekte istikrarlı olmalı. İsa'nın
görevinin aynısını yapmada, devamlı olarak acı çekenlere ve
fakirlere şefkat göstererek onları hatırlamaya kendimizi
adadık ve HOPE ve diğer uluslar arası organizasyonlar
aracılığıyla yardım çalışmaları yaparak yüklerini
hafifletebilmek için elimizden ne gelirse yapacağız.
( Matta 28:19-20,
Elçilerin İşleri 10:37-38,
Koleseliler 3:1-6, Luka 19:10,
Galatyalılar 2:10, Yakup 1:27)
6. Tanrıyı, birbirimizi ve kayıp olanları sevmekteki
motivasyonumuz, Tanrı'nın bize olan sevgisinden
kaynaklanır ve Mesih'in bizim uğrumuza çarmıhta kurban
olarak ölümüyle biçimlenen en ilahi şekliyle kanıt bulur.
( 2. Korintliler 5:14-21,
1. Yuhanna 3:16, Luka 10:27)
Kişisel Yanıt: Tanrı'nın çocuklarının teslimiyeti
Mesih'in öğrencileri olarak yaşamımızı O'nun
hükümranlığına teslim ediyoruz. Tanrı'nın çocukları olarak
evlat edinilmemizle seviniyoruz ve her birimiz kutsal olmaya
çağrılmayı ve Mesih'in örneğini takip etmeyi kabul ediyoruz.
7. Değişimimiz, Mesih'in Tanrı'nın Oğlu
olduğuna, ölümüne ve ölümden dirilmesine iman etmemizle
başlıyor. Sonra gelen adım ise, günahlardan açıkca tövbe
etmeyi öğrenciliği kabul etmeyi ve İsa'nın Rab olduğunu ilan
etmeyi kapsar. Sonuç olarak günahlarımızın vaftizde suya
gömülerek bağışlanması yoluyla yeniden doğuş mucizesiyle
Hıristiyan oluyoruz ve Tanrı'nın bize vereceğini vaad ettiği
Kutsal Ruh armağanını alıyoruz. (Yuhanna
20:31, Luka 14:25-33,
Elçilerin İşleri 2:38-41,
Romalılar 10:9, Titus 3:3-5)
8. Mesih'e olan kişisel öğrenciliğimiz her
şeyin üzerinde, her şey de ve her şey aracılığıyla olan
Baba'ya tamamiyle adanmışlığımızla başlıyor. Öğrenciliğimiz
hergün kendimizi inkâr ederek ve sona kadar imanla devam
etmek için O'nun Hükümranlığına teslim olmanın şartlarına
adanmış olmayı ve hükümranlığını anlamayı kapsar. (
Luka 9:23, 14:33,
Romalılar 2:7, Galatyalılar 6:9
)
9. Günlük yaşamımızdaki kutsallığımız,
Tanrı'nın buyruğudur. Vaftiz oluşumuzdan itibaren dünyadan
ve dünyanın yollarından ayrılmak (kutsallaşarak) ve
Tanrı'nın kutsalı olarak yaşamak için çağrıldık. (
Efesliler 1:1, 2:1-4,
1. Selanikliler 4:3-8, 1.
Yuhanna 2:15-17 ) Kutsallık fikrinden yola çıkarak,
Kutsal Yazılarda açıklandığı gibi yalnız Rab'be ait duygusal
ve evlilik bağı kurulmalıdır. (
1.Korintliler 7:39,
2.Korintliler 6:14, 7:1
)
Kilise Topluluğu: kardeşliği paylaşmak ve
kuvvetlendirmek
Bedenin üyeleri olarak, bizi Mesih'in ölümüyle birleştiren;
vaftizde suya gömülerek oluşan bağımızdır. Bu bize vaat
edilen, günahlarımızın kesin affını, Kutsal Ruh'u ve yeni
yaşamı; cennete gitme umudumuzu ve sonsuz yaşam hediyesini;
kilise bedeni ve Tanrı'nın ailesinin üyesi olmaya
bağlılığımızı sağlamıştır - Üyelerini Mesih gibi olmada
geliştiren ve büyüten bir topluluk…
10. Topluluk üyeliğimiz, her bir üye; erkek
ve bayan Tanrı'nın isteği kutsallıkta, Tanrı'nın kutsalı
olarak yaşamlarını yaşamaya söz vermiş olarak vaftiz olan
öğrenciler bulunur. Üyelerimiz adanmış olmaya çaba
göstermeyi kabul etmişlerdir. Sadece Yaratıcı'ya değil
kilisenin bedeni yaşamına adanmışlardır. Bu, içtenlikle
yapılan çabaları içerir. Örneğin, topluluğun her
toplantısında hazır bulunmak ve sevinçli, ayık ve uyanık,
teşvik edici ilişkilerle birbirimizi sevmeye ve iyi eylemler
yapmak. (Elçilerin İşleri 2:42,
Romalılar 12:10, İbranililer
3:12-13, 10:24-25)
11. Topluluğumuzun tapınması; Tanrı'nın
sözlerine adanmışlığı, duayı, kardeşliği ve Rab'bin
Sofrasını; haftalık olarak Mesih'in huzurunda kutsal bir
sofra olarak paylaşmayı, ekmeği bölmeyi ve asmanın ürününden
içmeyi kapsar. Topluluk olarak ilk yüzyıl öğrencilerine
benzer olarak Tanrı'ya hoş kokulu bir sunu olarak kendimizi
şükranlarımıza işaret olarak sunuyoruz. Hayatımızda zevk
aldığımız her şey Tanrı'dan hediye olduğu için gelirimizin
bir kısmını sevinçle ve sunu olarak kiliseye bağışlamayı
kabul ediyoruz ki İsa'nın hizmeti dünyanın her yanında ve
topluluğumuzda büyüsün. (Elçilerin
İşleri 2:42-47, 1. Korintliler
10:17-34, 9:7-14,
Filipililer 4:14-19 )
12. Müjdelemede, vaftizde, öğretişte, öğüt vermede ve diğer
bayanları eğitmede hizmet etmede hayati önem içeren bir rol
oynadıkları için Kilisenin bayanları
desteklemesine inanıyoruz. Bunlara ek olarak bütün kız
kardeşlerin, erkek kardeşlerimizin hayatlarındaki değerli ve
çok önemli etkilerini takdir ediyoruz.
(1. Korintliler 9:5,
Titus 2:3-4, Elçilerin İşleri
18:24-26, Romalılar 16:1-15
)
13. Topluluğun karar verme yetkisi oluşumu,
her topluluğun kendisine aittir. Ayrıca topluluğumuzun diğer
topluluklarla ve Hıristiyan bireylerle bağlantısının
bulunmasına - Diğer topluluklardan öğüt alma-verme ve
Tanrısal etkileşimde bulunmasına karar verdik. (
1. Petrus 5:5 )
14. Kiliselerle ve kardeşliğimizin dışındakilerle
iletişimimiz, içten ve saygılı olmalı ve asla kin
güdüyor olmamalı. Örnek niteliğinde olan liderliği
onaylıyoruz ki bu kiliseyi ihtiyaçlarına göre bina etmeyi ve
kiliseyi korumak için disiplin etme yetkisini içerir. (
1. Petrus 2:17)
15. Olgunlukla anlaşmazlıkları çözme
kilisemizin önceliğidir. Ve bazen kendi topluluğumuzun
dışından yardım edilmesini gerektirebilir. Dini konularda
anlaşmazlıkları çözmede; dedikoduyu ve iftirayı terk etmede
ısrarla kutsal yazılara itaat etmeyi kabul ediyoruz. (1.
Korintliler 5:1-13, 6:1-8,
Filimon mektubu)
Ortak İnanç Bildirgesi- İstanbul Mesih Kilisesi
Kaynak:
www.disciplestoday.com, " Birlikte Çalışma Planı "
